()
যদুমণি গগৈ
(১)
বাৰিষাৰ ৰাতি ছবিৰ খেতিয়ক জনক
খুপি খুপি গৈ থকা কোনোবাই দেখিছিল
পুৱালৈ ছবিৰ খেতিয়ক জন
বাতৰিৰ শিৰোনাম হৈছিল
বাহিৰত হৈ চৈ লাগিল
পেপাৰ-টিভিত ছবিৰ খেতিয়ককলৈ
টনা-আজোঁৰা চলিল
এয়া খেতিৰ ছবি
লাহে লাহে ছবিৰ খেতিয়কৰ প্ৰসংগ তল পৰিল
তেওঁ হেৰাই গৈছিল
তাহানিতে ছবিৰ খেতিয়কে কোৱা
এষাৰ কথা সকলোৰে
কাণত সঘনে বাজিছিল
"মই আঁকিব পৰা নাই
এখনি ছবি জীৱনৰ
মই আঁকিব পৰা নাই
এখনি ছবি বাৰিষাৰ ৰাতি আৰু উত্তাল নদীৰ"
(২)
মানুহৰ পৰা আঁতৰি
"মানুহ" হ'বৰ বাবেই
তোষামোদ পাহৰি
তেওঁৰ এই নীৰৱ যাত্ৰা
চকুত বিহঙ্গম দৃষ্টি
পৰাণ জুৰি বৈ আছে সেই একেই নদী
বালিচৰত দুটি পক্ষী
জালিকটা ৰ'দৰ মোহনা ক'ত
আৰু ফুটছাইবৰণীয়া পৃথিৱী
নীলকণ্ঠ হোৱাৰ কামনা বিধৌত
নদীময় ওঁঠত বিস্মৃত ব্যতিক্ৰম হাঁহি
(৩)
জ্যামিতিয়, বীজগণিতীয় অথবা পাইথাগোৰাছৰ
সূত্ৰৰ দৰেই ।কথাবোৰ পাকলগা।অথচ সমাধানহীন নহয়।
সেইবাবেই আইক সোঁধো,
"আই জীৱন কেনেকৈ গঢ়ে?
(৪)
পাটীগণিতৰ উপপাদ্য বোৰ পঢ়ি থাকোঁতেই
বেলি ডুবিল
সেউজী ছন্দত গঢ়ি উঠা জীৱনৰ সাঁজ লাগিল
চিত্ৰকৰ চিত্ৰকৰ
নদীৰ মোহনা ক'ত?
জীৱনৰ গহনা ক'ত?
(৫)
পানী শুকায়
ৰং শুকায়
প্ৰাণহীন জড় ভাৱনাত
মূক ছবিৰ খেতিয়ক
তুলিকা সামৰি
আচম্বিতে আওৰাই উঠে
শ্যেলী, কীটচ, বাইৰণ অথবা ৰবীন্দ্ৰনাথৰ কবিতা-
"মৰিতে চাহি না আমি সুন্দৰ
ভুবনে
মানৱেৰ মাঝে আমি
বাঁচিবাৰ চায়....।"
(৬)
তেওঁৰ সজল দুচকুৰে
বাৰিষা নামে
কঁপা কঁপা হাতেৰে উকা
কেনভাছত লিখি উঠে
"জীৱনৰ অনুবাদ সহজ নহয়
জীৱনৰ অনুবাদ সহজ নহয়"
জীৱনৰ ছবি
খেতিয়কৰ ছবি
ছবিৰ খেতিয়কৰ ছবি
No comments:
Post a Comment